លោកឧកញ៉ា វេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី៖ «ចំណេះដឹងសុខភាព មិនមែនគ្រាន់តែជាបញ្ហាវេជ្ជសាស្ត្រទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាសរសៃឈាមនៃការអភិវឌ្ឍជាតិ»

តើនរណាគួរតែជួយអប់រំសាធារណជនអំពីសុខភាព?
លោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានលើកឡើងថា អ្នកដែលគួរដើរតួនាទីសកម្មបំផុតក្នុងការអប់រំសាធារណជន គឺអ្នកនៅក្នុងវិស័យផ្ទាល់ រួមមាន៖ វេជ្ជបណ្ឌិត គិលានុបដ្ឋាក អ្នកជំនាញសុខភាពសាធារណៈ ឱសថការី អ្នកចិត្តវិទ្យា និងអ្នកស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្ត្រ។ លោកបានបញ្ជាក់ច្បាស់ថា៖ «ការអប់រំសុខភាព មិនមែនជាការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬការព្យាបាលឡើយ» ប៉ុន្តែវាគឺជាសេវាសាធារណៈដ៏មានតម្លៃ ក្នុងការរៀបរាប់ពីរបៀបបង្ការជំងឺ ការថែទាំកូន និងការរស់នៅប្រកបដោយសុខភាព ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺផ្សេងៗ។ ហានិភ័យនៃ «ភាពទទេស្អាត» ក្នុងពិភពព័ត៌មាន
ចំណុចដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតដែលលោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានបង្ហាញ គឺការព្រមានអំពី «គម្លាតព័ត៌មាន»។ លោកជឿជាក់ថា នៅពេលដែលអ្នកជំនាញមានសមត្ថភាព បែរជាស្ទាក់ស្ទើរ ឬបាក់ទឹកចិត្តក្នុងការចែករំលែកចំណេះដឹង នោះគម្លាតមួយនឹងកើតឡើង។

លោកបារម្ភថា ចន្លោះប្រហោងនេះ នឹងត្រូវបំពេញដោយបុគ្គលដែលគ្មានជំនាញ ឬគ្មានទំនួលខុសត្រូវវិជ្ជាជីវៈ ដែលអាចនាំឱ្យសាធារណជនទទួលបានព័ត៌មានមិនត្រឹមត្រូវ។ការអប់រំសុខភាព៖ ឧបករណ៍សម្រាប់សង្គ្រោះជីវិត និងអភិវឌ្ឍជាតិ។
លោកឧកញ៉ា វេជ្ជបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី បានអំពាវនាវឱ្យមានការលើកទឹកចិត្តដល់អ្នកជំនាញដែលស្ម័គ្រចិត្តលះបង់ពេលវេលា ដើម្បីផ្ដល់ចំណេះដឹងផ្អែកលើភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្រ។ លោកចាត់ទុកថា ប្រជាពលរដ្ឋដែលមានចំណេះដឹង គឺជាប្រជាពលរដ្ឋដែលមានសុខភាពល្អ ហើយវានឹងក្លាយជាគ្រឹះនៃគ្រួសារ និងសហគមន៍រឹងមាំ ដែលនាំទៅរកការអភិវឌ្ឍជាតិ។

ក្តីសង្ឃឹមដ៏ធំបំផុតរបស់លោកវេជ្ជបណ្ឌិត គឺការឃើញប្រទេសកម្ពុជាមានអនាគតមួយ ដែលព័ត៌មានសុខភាពត្រឹមត្រូវមានភាពងាយស្រួលក្នុងការទទួលបាន។ លោកចង់ឃើញសង្គមមួយដែលអ្នកជំនាញត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យចូលរួមជាមួយសាធារណជន ហើយគ្រប់គ្រួសារទាំងអស់មានសមត្ថភាពក្នុងការសម្រេចចិត្តប្រកបដោយការយល់ដឹងខ្ពស់អំពីសុខុមាលភាពរបស់ខ្លួន។
ជាចុងក្រោយ លោកបានសង្ខេបថា ការអប់រំសុខភាពសាធារណៈមិនមែនជាឯកសិទ្ធិរបស់មនុស្សមួយក្រុមតូចឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជា «ប្រយោជន៍សាធារណៈ» ដែលផ្ដល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់មនុស្សគ្រប់រូប និងជាចក្ខុវិស័យដែលកម្ពុជាគួរតែខិតខំសម្រេចឱ្យបាន ដើម្បីសុខសន្តិភាព និងភាពរឹងមាំនៃប្រជាជាតិទាំងមូល៕

រាយការណ៍ដោយ៖ ក្រុមការងារព័ត៌មាន The Khmer Daily